WYSTĘPUJĄ
OUTLAW
Za niecałą godzinę będziemy małżeństwem.
Koleś, hajtasz się z tą laską?
- Słucham? - Hajtasz się z nią?
No.
- Daj ją wcześniej zapiąć od tylca. - Ty pieprzony szczylu!
Trzymaj pizdę na smyczy, bo będziesz pół roku obiady słomką wpierdalał.
- Trzeba było się nie odzywać. - Powinieneś zrobić to za mnie.
- O kurwa! - O co chodzi?
- Jedź szybciej. - Nie ruszą nas.
Ja pierdolę.
Szybciej.
Kurwa mać.
- Wszystko będzie dobrze. - Skąd możesz wiedzieć?
Idę pogadać z nimi.
Chłopaki,
my nic nie zrobiliśmy. Czego chcecie? Kasy?
Trochę hajsu?
Przestańcie!
Strzelaj.
Nie zabijesz mnie. Brak ci jaj, ćwoku.
Niepokojące jest poszerzenie Syndromu Wojny w Zatoce przez rząd.
- Podwieźć cię? - Jaki uprzejmy.
- Okropnie wyglądasz. - Też byś tak wyglądała, gdybyś miała koszmary.
- Widziałeś moją czerwoną torebkę od Prady? - Nie.
- Buziaki. - Buziaki.
Żołnierze wracają, gdyż czują się zdradzeni przez własny kraj.
Cześć, chłopaki.
Witajcie, żołnierzu.
Pieprzony złamas.
Witajcie ponownie, żołnierzu. W dechę torba, ziomuś.
Czego, kurwa, chcecie?
No czego?
Spadamy.
Telefon mam, klucz... Kluczy nie mam.
- Dziękuję. - Miłego dnia.
Nawzajem.
Dbaj o mojego synka. Opiekuj się mamusią.
- Na razie. - Cześć.
Dzień dobry.
Moja żona mówi, że nie wpadniesz na kawę, bo jesteśmy czarni.
- Że co? - To jej dowód na to, że wszyscy policjanci to rasiści.
Żartuję, Walter.
Odpalaj go.
Seria nocy wypełnionych rabunkami, napadami i atakami na obcych.
Dzisiaj ciąg dalszy procesu przestępcy Terence'a Manninga.
Manning jest oskarżony o handel heroiną i zabójstwo.
Panie Munroe.
- Jak mają się świadkowie? - Dobrze, sierżancie Grieves.
- O ile zjawią się w komplecie. - Mam nadzieję.
- Mam tylko ich. - Spokojna głowa.
- Manning zniknie na jakiś czas. - Dobra robota. Liczę na pana.
- Coś z nim jest nie tak. - Pewnie.
Jest dziesięć lat młodszy ode mnie, a jest sierżantem w lotnej brygadzie.
Ciekawe czemu.
Bez obrazy, ale zrobili ze mnie adwokackiego szofera.
- Co sugerujesz, Walter? - Większość policjantów nie może spać po nocach.
Kawy?
Idę do toalety.
- Widzimy się w sądzie o 15. - W porządku.
Ile jej zostało?
Proszę? Komu?
Twojej żonie. Wiem, że jest w ciąży.
Jeśli ma to być jakaś groźba...
Żebyś, kurwa, wiedział. Odpuść w sprawie Manninga,
albo dzieciak nie dożyje pierwszych urodzin.
Nie mogę ot, tak tego zrobić.
No to nawet nie kupuj świeczek.
Chciałbym zwrócić uwagę na strony 16. i 17.
pliku przed Wysokim Sądem. Widoczne są tam dwa diagramy,
ukazujące plan klubu pana Manninga
i oznaczone "H&J".
Dziś w Londynie przeciwnicy rządu
wyrazili niepokój o ostatnią kampanię przeciwko chuliganom,
po ataku nastolatków na studenta nauk politycznych, Sandy'ego Mardella,
którzy wyszli z więzienia szybciej, niż Mardell ze szpitala,
po kilku miesiącach spędzonych na operacjach plastycznych twarzy.
Laurence Forest, Jamie MacDermott i Tommy White wyszli dziś na wolność,
odsiedziawszy ledwie sześć miesięcy z rocznego wyroku za poważne pobicie.
Mardell był o krok od śmierci po tym straszliwym i nieuzasadnionym ataku.
Chyba myśleli, że jestem gejem. Pamiętam,
że jeden z nich opluł mnie i nazwał ciotą.
Napastnicy zostali uwolnieni, gdyż było ich to pierwsze wykroczenie.
Ojciec Mardella, emerytowany, wojskowy kapitan, nazwał to
smutnym dniem i krachem prawa oraz porządku w swoim kraju.
Przepraszam.
- Ale mnie pan wystraszył. - Gdzie jest pokój 313?
Za windą, drugie drzwi po prawej.
Dziękuję.
Chciałbym, ale jestem w pracy.
- Dobrze, niech będzie. - Super, nie pożałujesz.
Zostawię kontrakt Manny'emu i powiem żonce, że jest w drodze.
Załatwię te bilety.
- Dobra. Cześć, Gene. - Wkrótce pogadamy.
- No, cześć. - Cześć.
- Co jest, Dekker? - Lecimy na Malediwy.
- Co robisz wieczorem? - Dzisiaj? Niewiele.
Tajski boks.
Budżetowanie Strategiczne, Frank Logish przy telefonie.
Dekker!
Ponoć wystawiłeś Bone'a. Bone to mój kumpel.
- To moja sprawa. - Kto ci na to pozwolił, pedałku?
Zastanowię się.
Będzie na ciebie.
Pilnuj się.
Na razie.
Suknia ślubna od Elizabeth Fillmore. Ta, która ci się podobała.
Dwa tygodnie w kurorcie na Malediwach. Tym, który ci się podobał.
Dziwne. Niedawno śniło mi się to miejsce.
Piszą, że powinnam zamówić teraz,
chyba że lubimy jeździć w weekend.
Stary, to BMW M3?
Pieprzę.
- Co z tobą? - Przepraszam.
- Wybacz, stary. - Co z tobą, pizdo?
Naucz się, kurwa, jeździć!
Patrz, jak mi go rozwalił.
Już dobrze.
W razie czego.
Co naprawdę wiemy o Manningu?
Co wiemy o jego otoczeniu? Jest w stanie mnie dopaść?
Spokojnie, co cię ugryzło?
Dociekliwość zawodowa.
Muszę wiedzieć o nich wszystko. Jeśli coś ci się wydaje...
Kogo obchodzi, co ja myślę.
- Jestem tylko kierowcą. - Ale jeśli coś podejrzewasz,
- nie powinieneś komuś powiedzieć? - Niby komu? Policji?
Cedric?
Wróciłeś, skarbie?
Zostaw nóż.
Chcemy tylko pogadać.
- Każ mężowi odpuścić w sprawie Manninga. - Sam to zrób, tchórzu!
Puszczaj!
Muszę zaznaczyć, iż pan Manning nie używał tego pokoju jako biura.
lecz jako magazyn obszernych kolekcji naszych klientów,
złożonych z modeli dawnych samochodów wyścigowych w liczbie przekraczającej
1.400 sztuk.
Mając to na uwadze, będę kontynuował.
Z jednym wyjątkiem, Wysoki Sądzie, każda z 7 działalności mego klienta...
Wsiadamy?
Oglądałem wnętrze pańskiego pokoju.
I co widziałeś?
Herbaty?
Kałasznikowy, Remingtony, Glock 6.
Zgaduję, że pan służył.
Tego nie dostanie się na ulicy, chyba że jest się kumplem Taliba.
Sam chciałem służyć, ale mnie nie dopuścili.
Byłem notowany.
Wykopali mnie.
Podpadłem jednemu podoficerowi.
Pieprzony czarnuch myślał, że jest Rambo.
Uwziął się na mnie.
Skoro jesteśmy przy Murzynach, zgadnij, co się stało mojemu byłemu adwokatowi.
Żadnych pomysłów?
Ktoś pchnął nożem żonkę tego kutasa w brzuch i zabił ich dziecko.
Trzeba mieć nasrane we łbie, co?
Tacy, jak my... Nie tolerowalibyśmy czegoś takiego.
Zabiłbym gołymi rękami.
Co robisz?
Ostatnio nic. Z tym adwokatem to zadymy futbolowe sprzed lat.
- Tylko o tym słyszałem. - Pytałem, czym się zajmujesz.
Tutaj?
Jestem szefem ochrony.
Dobra fucha. Mnie się podoba.
Coś ci pokażę. Jesteś żołnierzem, więc spodoba ci się.
Sam je zamontowałem. Nikt więcej o nich nie wie.
Mamy wspólną tajemnicę.
Świat jest podły.
Widziałem w tych pokojach rzeczy, których byś nie zobaczył w wojsku.
Wierz mi.
Mógłbyś tu zostać, gdybyś chciał.
Mam żonę.
Ja nie ciota, jeśli o to chodzi. Mówię, że możesz tu zostać.
Spać na łóżku polowym. Rozłożyć swoje graty.
Twoja wola.
Coś nie tak?
Wkurwiłem cię?
O to chodzi?
W porządku. Muszę się trochę ukrywać.
- Może wkrótce się spotkamy. - Mogę zadzwonić do żonki.
Dać jej znać, gdzie jesteś.
- Mardell przy telefonie. - Tu Bryant, proszę pana.
Bryant. Co u ciebie?
- Muszę się z panem spotkać. - Przyjdź rano.
Dobranoc, żołnierzu.
Pięknie tu.
Ładniej niż w Kandaharze.
Co cię gryzie?
W domu dobrze?
Tak.
Więc, dlaczego przyszedłeś?
Nie widzę tu sensu.
Stacjonować tam, wracać do domu.
- Tam nie było gorzej niż tu. - Jesteś żołnierzem.
- Taka twoja praca. Chcesz współczucia? - Nie, ale...
Chcę czegoś dokonać.
Jeśli mam zginąć w tłumie...
to po co tam jechałem?
Chcę...
Chcę, by o mnie pamiętano.
To pewnie Sandy.
- Jak się trzyma? - Nie dał rady wrócić na studia.
Porozmawiaj z nim.
Lubił cię.
Co byś im zrobił, gdybyś ich znalazł, Sandy?
Łażą po ulicach rujnując ludzkie życia.
Złapani ledwie dostają po łapach. Gdybym to był ja...
Pomóż.
Dzięki.
Pewien mężczyzna...
Poszedł za mną do toalety. Groził mi.
Kazał mi odpuścić. Nie mam dowodu.
Więc, nie wyszłoby to na jaw.
Manning był ze mną w jednej sali, gdy to się przydarzyło Marcii.
Jak mamy ich przyskrzynić?
Nie ma szans.
Powinienem coś wymyślić. W końcu to moja praca.
To moja żona.
Próbowali zabić moją żonę.
Zabili moje dziecko.
Boże.
Jej puls jest stabilny.
Wyjdzie z tego.
Chwileczkę.
Tak?
Reprezentuję burmistrza Wallbacka.
- Skąd wiecie, gdzie mieszkam? - Robię w ochronie, pamiętasz?
Moje kondolencje.
Dziękuję. Miło z twojej strony.
Słuchaj uważnie. Znam kogoś, kto może pomóc.
Zadzwoń pod ten numer, jeśli nie chcesz być bierny.
Twoja wola.
Elegancik.
Dawnośmy nie gadali.
Serio?
Bądź jutro w hotelu o 17:00. Nie pukaj do drzwi.
Dobra.
Znajomy ze szkoły. Kompletny wariat.
- Ma kontakty. - Załatwisz to?
Coś z tym zrobię.
Dekker, myślałeś o naszej sprawie?
Dan, proszę cię. Patrz, jak wyglądam.
Masz tydzień. Inaczej znowu coś ci się stanie.
On też będzie na liście.
Zobaczysz. Dostanie za swoje.
Nie pierdolili się z tobą, co?
Dlatego tu jestem.
Czego potrzebujesz?
Nie wiem.
No.
Znasz mnie, Gene. Mogę skołować wszystko.
- Ile? - Schowaj to. Tym się nie martw.
Schowaj.
Jak masz się za coś brać, to nie w pojedynkę.
Mam kontakty.
Mój kumpel...
Pierdolnięty.
- Poznam go? - Tak.
Tylko żadnych numerów, dopóki was nie spiknę.
Musimy działać jak należy. Jasne?
Co teraz?
- Halo? - Jak mógłbyś mi pomóc?
- O 3:00 w hotelu, w którym pracuję. - Gdzie to jest?
- Przejrzyj akta. Nazwisko: Hillier. - Będę.
To dobrze. I nie pukaj do drzwi.
- Jak mógłbyś mi pomóc? - O 3:00 w hotelu, w którym pracuję.
Gdzie to jest?
Co ja tu robię?
Przecież jestem adwokatem.
Bo nie masz dokąd pójść.
Przykro mi.
Muszę iść. Nie dam rady.
- Mam stać na straży prawa. - Ale ono cię zawiodło.
Dziękuję za spotkanie, panie Bryant.
Wiesz, gdzie mnie szukać.
MOŻESZ ROZMAWIAĆ?
- Kiedy tu przyjechałeś? - Przedwczoraj, autem ojca.
- Możesz być z siebie dumny. - Bo umiem jeździć?
Spójrz na mnie.
W tym tygodniu organizuję spotkanie.
Tak na kilka osób.
- Powinieneś wpaść. - Niby po co?
Nic nadzwyczajnego. Może... trochę potrenować.
Przydałoby ci się.
Dobrze by ci zrobiło.
- Pójdę już. - Zostań, to nic.
Nie chcę być taki całe życie.
Bardzo mi przykro.
Zrobiliśmy, co w naszej mocy.
Chodź.
Co tu robicie?
No co?
Co tu, kurwa, robicie?
Dlaczego tu przyszliście?
Żeby nauczyć się walczyć.
Kto tak mówi?
Hillier mówił, że nauczysz nas walczyć.
Nie nauczę was walczyć.
To już umiecie.
To już jest w was.
Dokąd idziesz, Munroe?
Nie dam rady.
Przykro mi z powodu twojej żony.
Psia twoja mać, Munroe. Wszedłeś tu przez pomyłkę?
W głębi duszy chcesz tu zostać,
bo władze się na ciebie wypięły i nie masz do kogo się zwrócić.
Zdejmuj buty i do szeregu.
Złap AIDS albo wskocz do autobusu z plecakiem materiałów wybuchowych.
Rząd jeszcze da ci auto za darmo. Ale weź trzymaj nisko głowę,
bądź dobrym obywatelem i pracuj do upadłego, to dostaniesz figę.
Dlatego tu jesteście.
Nic nie czujecie.
Nikt nie słucha waszego krzyku, tak jak i mojego.
Różnimy się tylko tym,
że ja mam odwagę się przeciwstawić.
Jak mamy to zrobić?
Jeszcze nie wiem.
Jak chcecie do końca życia dać się terroryzować takim chujom, jak Blair,
mieć pedofilów na placach zabaw
i bezgłośnie uśmiechać się buląc te zajebane podatki...
to wynocha.
Chcę nauczyć się z tym walczyć.
I ja.
Ja również.
Świetnie.
Wewnętrzną częścią dłoni.
Nie pięścią. Przywalisz komuś w nos,
to kość nosowa wbije się w mózg.
Śmierć na miejscu. Dałbyś radę?
- Wolałbym, by Bryant mnie wyręczył. - Ominęłyby cię 23 lata za kratami.
Szefie, jak wolałeś zabijać?
Z bliska, gołymi rękami
czy karabinem snajperskim z 300 metrów? Bingo!
Wolałbym, żebyś mnie wyręczył.
Bardzo chętnie.
Idę do toalety. Postarajcie się nikogo nie zabić.
A nie mówiłem? Pierdolnięty.
- To skończony wariat. - Być może, ale mówi z sensem.
To samo dla wszystkich?
Pierdolony frajer.
Gdyby ktoś zabił moją rodzinę, posłałbym mu gwoździobombę.
Wysyła się paczkobomby.
Przepraszam.
Jak chodzisz, czarny chuju!
Lepiej spierdalaj, zanim ten koleś się wkurwi.
- Co się stało? - Nic. Możemy już iść?
- Powiedz, co się stało. - Wylałem piwo. Chcę stąd iść.
- Kto cię zaczepiał? - Jacyś faceci.
Nazwali mnie czarnym "ch". Możemy już stąd iść?
- Kto to był? - Nieważne. Chcę iść.
- No który? - Brunet w niebieskiej koszulce.
- Nazwałeś mi kumpla czarnym chujem. - A ty co za jeden, popierdolcu?
- Chcesz zadymy? - A pewnie.
- Za 5 minut na zewnątrz. Wszyscy. - Będziemy.
Skurwysyn zejdzie.
Walczymy.
- Słucham? - To jest to.
Ni chuja, Bryant.
Postawcie się ze mną. Wykurzymy te społeczne wrzody.
Stać nas na to.
Jestem z tobą, szefie.
Śmiało.
Pizduś się zjawił. Chcecie zobaczyć rozwalony łeb?
- Chodźcie tu. - Wpierdolimy wam równo.
Postawcie się.
Po to tu przyszliście? Czego, kurwa, chcesz?
Głupie cipy. Spadamy.
- Co? - Dobrze wiesz.
- Srałem w gacie. - Ja też.
Ja się chociaż postawiłem.
Weź ją pod Swe skrzydła, Panie.
Prowadź ją w Swoim miłosierdziu
ku Nieba bramom.
Amen.
Chodź tu.
- Jesteś religijny? - Przestałem, bo nikt nie słucha.
- Warga ci spuchła. - Upadłem.
Nasłuchiwałem od kilku dni.
- To nielegalne. - To, co robisz, też.
- Kim jest Danny Bryant? - Skąd mam wiedzieć?
Znajdź go i powiedz, że chcę się spotkać.
Inaczej pójdziecie siedzieć za napaść.
Myślałem, że jesteś inny.
Możesz zostawić nas samych?
Byłem w pułku inżynieryjnym.
- Gdzie służyłeś? - Bałkany, Afganistan, Irak.
Co za różnica? Chcesz mnie aresztować, to śmiało.
Mogę?
Dwa tygodnie temu, jakieś dzieci ulicy
podpaliły 79-letnią kobietę,
bo wezwała policję.
Po tym, jak próbowali ją okraść. Trzykrotnie.
Wiesz, co policja na to?
"Robota papierkowa."
Pomogę ci, Bryant.
Słyszałem twoje przemówienie.
Chcę ci pomóc.
Mogę załatwić ci informacje o ludziach Manninga w terenie.
Tych, co zadali ból Munroe. Tych, co zabili mu rodzinę.
Prawo go zawiodło. My tego nie zrobimy.
Zrobisz z tym porządek, a ja podam ci na tacy:
pedofilów, dealerów, zbirów,
ćpunów, gnidy, skurwieli, prześladowców...
Wszystkich.
Co więcej,
postaram się, żebyś był o krok przed prawem.
Taką mam pracę.
Tyle mi dali po 25 latach w policji.
Wożę zagrożonych prokuratorów i zbieram zapisy z monitoringu.
Powiedzieć ci czemu?
Bo działam według przepisów.
Chcesz zadać ból takiemu Manningowi, rozwal ludzi go otaczających.
A co z oprawcami Mardella?
Dobra.
- CHCESZ ZNOWU POTRENOWAĆ? - Nie jesteśmy w komplecie.
Nie każdy ma ochotę na dogrywkę.
Dobrze, że wy tak.
Za chwilę stąd wyjdę.
Dziś nie trenujemy. Następnym razem zobaczę się tylko z tymi,
którzy chcą to zrobić jak należy.
Którzy chcą zrobić coś sensownego. Mam na myśli uzasadnione cele.
Mówię tu o waszych katach. Mówię o wyjebanej przemocy.
No to decydujcie.
Albo jesteście ze mną, albo nie.
Jeśli tak, będę w hotelu jutro w południe.
Jeśli nie...
zapomnijcie o sprawie.